معماری ایرانی

//معماری ایرانی

معماری ایرانی

معماری ایرانی و المان های موجود در آن

معماری در حقیقت هنری  آمیخته با فرهنگ ، زیبایی ، سلیقه ، آداب و رسوم و نوآوری می باشد و در تلفیق تمامی این اجزا به یک نتیجه می رسیم که آن هم خلق یک طرح معماری است.

به سبب هنر دوستی ایرانیان و ارتباط خوبی که از دیرگاه بین ایرانیان و هنر شکل گرفته است ، هنر معماری همواره برای ایرانیان جایگاه خاص و غیر قابل انکار داشته است. به طوری که وقتی به سابقه هنر معماری در جهان نگاه می کنیم ، می بینیم که ایرانیان باستان با نهایت ذوق و خلاقیت آثاری همچون تخت جمشید ، معابد و آتشکده ها ، کاخ های باستانی و آرامگاه بزرگان باستان همچون کوروش را خلق کرده اند که در آن زمان نظیر چنین آثاری در دنیا وجود نداشته است.

معماری اصیل ایرانی

معماری ایرانی اسلامی

اما با گذشت زمان و با گسترش اسلام در بین ایرانیان ، معماری ایرانی به اوج جایگاه خود رسید و قدرت و آوازه ایرانیان در این زمینه ، در جهان طنین انداز شد. آثار معماری ایرانی – اسلامی که پس از ظهور اسلام در ایران خلق شده اند ، جلوه ای از باورها ، اعتقادات مذهبی ، سنت های مردمان و آداب و رسوم موجود در بین مردمانی که در آن زمان می زیسته اند ، می باشد. و با توجه به موقعیت های جغرافیایی متفاوت و تعدد اقلیم های آب و هوایی در ایران ، می توانیم به هنر دست نیافتنی معماری ایرانی که ترکیبی از المان های ذکر شده می باشد ، پی ببریم.

اگر علاقه مند به معماری داخلی و یا دکوراسیون داخلی هستید ، پیشنهاد ما به شما آموزش دکوراسیون داخلی مجتمع فنی تهران می باشد.

عناصر معماری اصیل ایرانی

سعی داریم در این مقاله با اشاره به چند اجزا و المان از موارد موجود در هنر معماری ایرانی ، بتوانیم درک بهتری از این هنر که در بهترین شکل ممکن در طول این سالیان به یادگار مانده است ، بدست آوریم.

 در های ورودی : درهای ورودی معمولا از ترکیب دو لنگه در که از دو طرف به دیوار آجری یا خشتی محدود می باشد ، بوجود آمده اند. بر روی درهای ورودی که از آن ها در جلوی ورودی خانه ها استفاده می شد ، دو کوبه متفاوت در نظر می گرفتند که این تفاوت صاحب خانه را از جنسیت شخصی که پشت در ورودی حضور داشت ، مطلع می ساخت. یکی از کوبه ها که صدای بلند تر و ضخیم تری داشت ، بیانگر این بود که شخصی که پشت در حضور دارد ، مرد می باشد و هنگامی که کوبه دیگر که صدای پایین تر و آرامتری داشت ، کوبیده می شد به معنای آن بود که شخصی که در پشت در ورودی حضور دارد ، یک خانم است. همین نکته کوچک ، نشان دهنده این می باشد که معماری ایرانی در چه حد به جزئیات اهمیت قائل شده است و می فهمیم که در این نوع معماری همواره سعی بر آن بوده  تا امکانات و مصالح در دسترس ، بهترین و دقیق ترین استفاده را داشته باشند. معمولاً در بالای درهای ورودی از نوشته ها و دعاهایی استفاده می شد که با خطی زیبا به نگارش درآمده و با ترکیبی از رنگ های آبی ، مشکی و سفید آمیخته شده بودند.

 دهلیز و هشتی ها : دهلیز ها حد فاصل میان در ورودی و فضای خانه بودند که از دو طرف بین دیوارها محصور شده بودند. در معماری های ایرانی گاهی اوقات بسته به شرایط موجود بعد از در ورودی به دهلیز و بعد به هشتی می رسیم ، اما گاهی اوقات هم دهلیز حذف شده و یکسره بعد از د ، وارد بخش هشتی می شویم. هشتی ها معمولاً فضایی سرپوشیده هستند که به نوعی برای حفظ حریم میان خانه و بیرون از درب ورودی کاربرد دارند.

 حیاط : بعد از گذر از بخشی که فضای بیرونی را از محیط داخلی خانه جدا می کرد ، به قسمتی می رسیم که معمولا در همه خانه ها و معماری های ایرانی از اهمیت خاصی برخوردار بوده است. در معماری ایرانی همیشه سعی بر آن بوده است تا با ایجاد یک فضای چهارگوش ، قسمتی تحت عنوان حیاط ، بعد از ورودی خانه در نظر گرفته شود ، که در مرکز حیاط هم از یک حوض استفاده میشد. که همین حوض سبب میشد که آب و هوای خانه به حد قابل قبولی از اعتدال محیطی برسد.

 بادگیرها : بدون شک اگر در مورد معماری ایرانی حرفی به میان باشد ، می بایست از بادگیرها که یکی از دقیق ترین و شگفت انگیزترین قسمت های این نوع معماری هستند ، صحبت کنیم. بادگیرها بیشتر در بخش های مرکزی و جنوبی کشور مورد استفاده قرار می گرفتند. وظیفه اصلی بادگیرها تهویه آب وهوای موجود در فضای خانه بوده است و معمولاً در بالای بام ها و یا آب انبارها به صورت برج های کوچک ساخته می شدند. سیستم کاری در بادگیرها به این شکل است که با به واسطه حفره های موجود در این سازه ، هوای بیرون به داخل بادگیر کشیده شده و با تشت آبی که درون بادگیرها تعبیه می شود ، هوای گرم و خشکی که به داخل کشیده شده ، به هوایی خنک و مرطوب تبدیل می گردد و پس از آن به داخل فضای خانه راه پیدا می کند. ساخت بادگیرها در ایران به دوران باستان باز می گردد و همین المان نشان دهنده ذوق و خلاقیت و نیز استعداد ایرانیان در بکار بردن مصالحی است که در دسترس همگان می باشد ، اما همه به بهترین شکل از آن ها استفاده نمی کنند.

در معماری ایرانی از این دست نوآوری ها و خلاقیت ها به وفور دیده می شود و همانطور که گفته شد ، ترکیب این ذوق و خلاقیت با فرهنگ ، آداب و رسوم و زیباشناسی ، هنرمعماری ایرانی را در جهان زبانزد کرده است. به نحوی که می بینیم بسیاری از شاهکارهای بزرگ معماری دنیا مثل تاج محل هندوستان را یک معمار ایرانی طراحی کرده است.

المان ها و عناصر معماری اصیل ایرانی

نویسنده |۱۳۹۹/۲/۱۲ ۲۰:۳۰:۴۱۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۹|مقالات|

About the Author:

دیدگاهتان را بنویسید