واژه نامه معماری سنتی ایران.قسمت دوم

/, مقالات/واژه نامه معماری سنتی ایران.قسمت دوم

واژه نامه معماری سنتی ایران.قسمت دوم

در این مقاله در هر قسمت به تعریف واژه های معماری سنتی ایران میپردازیم.در این بخش به واژه هایی که با حرف (ب) شروع میشوند میپردازیم.

 

بائو: تخته قطور دو طرف در را گویند.

بادبر: گونه ای سنگ نیمه تراش که از آن برای ساختن برجهای سنگی استفاده میکردند.

بادگیر:بادگیر بنایی است  آجری با نمای مربع شکل به پهنا و درازی دوسرکه با گرفتن هوا و بردن آن به درون سرداب ها و اب انبار ها هوای خنک تولید کرده و از راه روزنهای بادگیر به درون اتاق ها هدایت می کرد . هر خانه دارای چهار بادگیر بود که در هر سوی ان واقع بود .همچنین در روزن ها و مجرای بادگیر دری برای قطع و وصل جریان هوا وجود داشت.

بادگیر

بارانداز: سکویی بود با بلندای کم،ساخته شده از سنگ و آجر و محلی برای خالی کردن بار که در صحن کاروانسرا و یا بیرون آن قرار داشت.

بار انداز

 

 

باره (بارو): دیوار بلندی که دور شهر یا ارکهای دولتی میکشیدند تا آنها را از گزند دزدان و بیگانگان در امان دارند.این دیوار گلی و چینه ای بود.حصار،سور،قصیل و شهربند از نامهای دیگر آن است.

باره

 

 

 

 

باری: بنایی از سنگ و گل(مربع شکل)مانند بقعه امامزاده فخرالحصوصی دردهکده ی فشکو کوهستان کلارستان مازندران.باری لغتی است که در شمال ایران کاربرد دارد.

باریکه: بخش تشکیل دهنده طاق یا گنبد.هر گنبد از شماری تکه های آجری تشکیل میشود که به آن باریکه میگویند.

بالاخانه :اتاق هایی که در پوشه دوم ساخته شده و بر روی بنای زیرین قرار دارد.برای رفتن به بالاخانه می بایست از پله ها ، ایوان و راهرو گذشت.

برجسته : برجسته به گونه ای از آجرچینی گفته میشود که آجرهای آن بیشتر از حد معمول از جرز بیرون زده شده باشد.

بردنشانه (بردنشانده): سنگ مکعب شکل چهارگوشه ایست که از سنگ سرخ تراشیده شده و سرپا ایستاده است.آنها نشانه ها یا علایمی هستند که به دورانهای گذشته مثل دوران اشکانی و غیره تعلق داشته اند.

برنگرا: گونه ای از خانه که ما از آن به نام مستور یا پوشیده سخن گفته ایم،چون این واژه و واژه مقابل آن درونگرا از اصطلاحهای خاص روان شناسی هستند.

بلخی:نوعی طاق بر روی فیلپوشهای ابتدایی

بنارش:در اصطلاح معماری به معنای “میزان کردن،مرتب کردن” است.بنار هم گفته شده است.

بلغمی: گونه ای از سنگ مرمر که در پاره ای از بناها مانند بنای مسجد کبود تبریز به کار رفته است.

بهاره بند:(باربند): جای نگهداری چهارپایان در بهار و تابستان(فصلهای گرم).در واقع بهاربند،طویله یا اسطبل روبازی است که جلوی آن فضای ایوان مانند وجود دارد.

بیز:گنبد بیز که به آن “هلوچین” نیز گفته اند، گنبدی است بیضی شکل یا نیمه تخم مرغی است و این گونه گنبد از استوارترین نوع گنبد به شمار می رود: “چنانکه طاق ها وگنبد ها و چغدها را که همه روبری از تقاطع تخم مرغ و تاب است وهمه نام خود را از آن گرفته  اند .،مانند مرغانه ، هلوچین ، بیز، آهنگ ، خاکی و ناری جز آن به علت محکمی چون به قول معمار ها تخم مرغ را اگر راست نگهداری شتر هم اگر بر ان پا بگذارد نخواهد شکست.”

توسط | ۱۳۹۷/۲/۱۱ ۱۰:۲۵:۵۸ ۲۸ فروردین ۱۳۹۷|Uncategorized, مقالات|

درباره نویسنده: